ఎన్ని కష్టాలు చూసుంటారో…

ఎన్ని దోపిడీలు భరించుంటారో…

ఎన్ని కన్నీళ్లు కార్చారో…

ఎన్ని కన్నీళ్లను దిగమింగారో…

ఎన్ని చావులను చూసుంటారో…

ఎన్ని శవాలను మోసుంటారో…

ఎందరి దోపిడీకి బలయ్యారో…

ఎందరి అన్యాయానికి తలవంచారో…

ఎన్ని మార్పులు చూసుంటారో…

ఎన్ని మార్పులకు సాక్షులయ్యారో…

ఎన్ని గాయాలు మోసుంటారో…

ఎన్ని గుండె కోతలు దాచుంటారో…

ఎన్ని నవ్వులు నవ్వుంటారో…

ఎన్ని బాధలను నవ్వుల వెనుక దాచుంటారో…

ఎన్ని గొడవలు పడి ఉంటారో…

ఎన్ని బంధాలను నిలబెట్టి ఉంటారో…

ఎన్ని ఒడిదుడుకులు ఎదురైనా…

ఎన్ని తుఫానులు మీద పడ్డా…

ఒకరినొకరు విడిచిపెట్టలేదు…

ఒకరి చేయి ఒకరు విడవలేదు…

కలిసే బతికారు…

కలిసిమెలిసి జీవించారు…

ఎందుకంటే…

వాళ్లకు తెలిసింది ఒక్కటే…

బతకడం మాత్రమే కాదు…

ఒకరికొకరు తోడుగా బతకడం!

వాళ్ల ముడతల్లో కాలం ఉంది…

వాళ్ల మౌనంలో చరిత్ర ఉంది…

వాళ్ల కళ్లలో కన్నీటి కథలున్నాయి…

వాళ్ల కలిసున్న తీరులో

మనిషితనానికి అర్థం ఉంది…

వాళ్లు ముగ్గురు ముసలివాళ్లు కాదు…

మూడు తరాల చరిత్రను

తమలో మోస్తున్న సజీవ సాక్ష్యాలు!